09.10.2006

Riester-pensioen binnenkort EU-proof?

De europese Commissie bekritiseert het duitse Gesetze zur Riester-Rente en dreigt met een inbreukprocedure en verwijzing van de zaak naar het europese Hof van Justitie. Het zogenaamde "Riester-pensioen" geeft werknemers en hun gezinsleden de mogelijkheid met staatssubsidie een aantrekkelijke, particuliere oudedagsvoorziening op te bouwen.

De europese Commissie heeft voornamelijk kritiek op het feit dat deze staatssubsidie voor particuliere ouderdomsvoorziening gebonden is aan het feit dat men in Duitsland onbeperkt inkomstenbelastingplichtig moet zijn. Dit heeft tot gevolg dat wanneer iemand die reeds gepensioneerd is, deze Riester subsidie terug moet betalen wanneer hij emigreert. Dit geldt tevens wanneer hij gedurende zijn gehele werkende leven in Duitsland belasting betaald heeft. Een Duitser die bijvoorbeeld naar Mallorca verhuist om daar van zijn oude dag te genieten, wordt gekort op zijn maandelijkse particuliere pensioen. Ook gastarbeiders uit andere EU-landen en de klassieke grensarbeiders die in Duitsland een Riester-pensioen opbouwen, worden door deze regeling getroffen: zij dienen de subsidie terug te betalen, wanneer zij terugkeren naar hun herkomstland of hun activiteiten in Duitsland beëindigen.

De europese Commissie is van mening dat het europese beginsel van vrij verkeer van personen belemmerd wordt door de stricte toepassing van deze terugbetalingsregeling van de staatssubsidie.

Een ander punt van kritiek ziet de Commissie in het feit dat met het, in het kader van het "Riester contract", bij elkaar gespaarde kapitaal enkel in Duitsland onroerend goed gekocht of gebouwd mag worden. Een Nederlander uit het grensgebied, die in Duitsland werkt en aldaar sociaal verzekerd is, kan alleen dan geld uit zijn Riester contract opnemen wanneer hij daarmee een huis in Duitsland bouwt. Dit gegeven vormt eveneens een belemmering van het vrij verkeer in Europa. Inwoners en niet-inwoners worden ongelijk behandeld.

Het voorbeeld van het Riester pensioen toont aan dat het vaak niet de schuld van Europa is dat de burgers niet mobiel zijn, maar van de nationale staten. De europese Commissie ziet zich als "hoedster van de verdragen" vaak gedwongen met behulp van het europese Hof van Justitie weer te repareren wat de nationale wetgever zich zelf op de hals gehaald heeft.