24.09.2007

Europarlementariër Toine Manders verduidelijkt situatie dubbelgepensioneerde inwoners van Nederland

Ondanks het feit dat de Nederlandse Zorgverzekeringswet al ruim anderhalf jaar van toepassing is, verkeren veel inwoners van Nederland die recht hebben op een buitenlands pensioen én een Nederlands pensioen (ook wel dubbelgepensioneerden genoemd) nog in onzekerheid omtrent hun ziektekostenverzekering. Zo vragen voormalige Duitse ambtenaren zich af of Nederland en Duitsland inmiddels daadwerkelijk een akkoord bereikt hebben, waardoor zij in Duitsland verzekerd kunnen blijven. Willen gepensioneerde grensarbeiders weten of zij ook in Nederland zorgverzekeringsplichtig zijn indien zij hun kleine AOW-pensioen niet meer ontvangen. En is er onenigheid over de hoogte van door dubbelgepensioneerden te betalen ziektekostenpremies. Europarlementariër Toine Manders heeft onlangs deze kwesties aan de kaak gesteld met als doel een einde te maken aan de rechtsonzekerheid waarin bovengenoemden leefden. De antwoorden van de Europese Commissie van 6 september j.l. zijn hierbij bijzonder behulpzaam.

De vragen betroffen de toepassing van de arresten Nikula (C-50/05) en Sulo Rundgren (C-389/99) van het Europese Hof van Justitie door de Nederlandse autoriteiten. In het arrest Nikula bepaalde het Hof dat de door een gepensioneerde te betalen ziekteverzekeringspremies gemaximeerd zijn ter hoogte van het bedrag aan pensioen dat uitgekeerd wordt door de lidstaat, die de financiele lasten van de medische zorg van de betroffen gepensioneerde voor zijn rekening neemt. De Commissie verduidelijkt dat dit betekent dat een in Nederland wonende dubbelgepensioneerde niet meer ziekteverzekeringpremies moet betalen dan hij aan Nederlands pensioen ontvangt. Dit betekent dat iemand die een mini-AOW ontvangt, tegen betaling van relatief weinig ziekteverzekeringspremies recht heeft op volledige medische zorg ten laste van Nederland. In de nieuwe Europese Verordening nr. 883/2004 (die de huidige Europese Verordening nr. 1408/71 binnen enkele jaren zal vervangen) wordt deze uitspraak overigens weer terug gedraaid. Artikel 30 van die Verordening bepaalt namelijk (in tegendeel tot het huidige artikel 33) dat een lidstaat vrij is te bepalen hoe de te betalen premies berekend worden.

De Commissie geeft bovendien een helder antwoord op de reeds langere tijd spelende vraag: "Ben ik nog steeds verplicht verzekerd voor de Nederlandse Zorgverzekeringswet indien ik besluit om geen AOW van de Sociale Verzekeringsbank te willen ontvangen?". De Commissie volgt aangaande de interpretatie van het arrest Sulo Rundgren dezelfde argumentatie als de TaskForce Grensarbeiders EMR in oktober 2006 verkondigde. Het Europese Hof bepaalt in dit arrest namelijk duidelijk dat Nederland enkel ziekteverzekeringspremies mag heffen (en tevens de financiële lasten van de door de gepensioneerde benutte medische zorg dient te dragen) indien Nederland ook daadwerkelijk een pensioen aan betrokkene uitbetaalt. Dit heeft tot gevolg, dat indien iemand geen Nederlandse AOW meer ontvangt, hij evenmin aan Nederland ziekteverzekeringspremies dient te betalen. Hij heeft dan in Nederland recht op medische zorg ten laste van de lidstaat waarvan hij wél pensioen ontvangt (artikel 28 Europese Verordening nr. 1408/71). Deze laatste bepaalt óf en in welke mate betrokkene hiervoor ziekteverzekeringspremies dient te betalen. Dit antwoord geeft aldus aan dat de Nederlandse argumentatie dat voor deze kwestie enkel maatgevend is of iemand "rechthebbende" op AOW is geen hout snijdt. Van belang is of iemand daadwerkelijk AOW ontvangt.

Tenslotte deelt de Commissie mede dat zij de Nederlandse autoriteiten verzocht heeft de situaties van de in Nederland wonende dubbelgepensioneerde Duitse ambtenaren te regulariseren in het licht van het Nederlands-Duitse akkoord. Het betreffende akkoord is vooralsnog niet gepubliceerd.

De TaskForce Grensarbeiders EMR is tevreden met deze antwoorden van de Commissie en zal erop toezien dat de Nederlandse autoriteiten haast zullen maken met het beëindigen van de onzekere en onduidelijke situatie waarin ettelijke dubbelgepensioneerde grensarbeiders zich reeds anderhalf jaar bevinden.